അദൃശ്യമായ: 09.12

നിന്നിലെ മേഘങ്ങള്‍ക്കെന്നില്‍ ആകാശങ്ങളെന്ന്...
നിന്റെ യാത്രകള്‍ എന്നിലൂടെയെന്ന്..
നിന്നിലെ ഗതിവേഗങ്ങള്‍ക്കെന്നില്‍ ദിശകളെന്ന്...
നിന്നിലെ മഴയില്‍ നനയാനെന്നില്‍ ഇലച്ചാര്‍ത്തുകളെന്ന്...
നിന്നിലെ വേനലില്‍ ഞാന്‍ വെയിലാകുമെന്ന്..
എന്നിലെ ഓരോ ഉദയവും നീയെന്ന പകലിലേക്കുണരാനുള്ളതാണെന്ന്...

നിനക്ക് പ്രണയം തോന്നുന്ന എല്ലാറ്റിലും,
പാതി
ഞാനായെങ്കിലെന്ന്..

എത്രനാളായി കണ്ടിട്ടെന്ന്
പരിഭവിക്കുമ്പോൾ
നിന്റെ കാഴ്ചകളത്രയും
ഞാനായിരുന്നില്ലേ എന്ന്.

എത്ര നാളായൊന്ന്
മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിട്ടെന്നാകുമ്പോൾ
നീ പറഞ്ഞതത്രയും
ഞാൻ കേട്ടുവല്ലോ എന്ന്.

എത്രയായൊന്ന്
ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടെന്നതിന്‌
ഞാൻ,
നീ
തന്നെയായിരുന്നില്ലേ എന്ന്.

പിണങ്ങിയോ
എന്ന വേവലാതിയ്ക്ക്
ഇഷ്ടക്കൂടുതലല്ലേ
എന്നും നിന്നോടെന്ന്.

വീട്ടിലെന്നും കാത്തിരിക്കാൻ
നീയുണ്ടാകണമെന്നാകുമ്പോൾ
നാം
പരസ്പരം കാത്തിരിക്കുന്ന
വീടുകളല്ലേ എന്ന്.

അങ്ങനെ അങ്ങനെ.......

തനിച്ചായിപ്പോയെന്ന്
ഒരിയ്ക്കലും നീ പറയല്ലേ-
അപ്പോഴൊക്കെ
ഞാനും
ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോകുന്നു.

ഞാനുണ്ട്
നിന്റെയൊപ്പമെന്ന്
നീയറിയുമ്പോഴല്ലേ
എനിക്കും
നീ കൂട്ടുണ്ടാവുകയുള്ളൂ.