അദൃശ്യമായ: 05.25

ഞാൻ നിന്നെ ഓർക്കുന്ന ഒരാളാകുന്നു.

കടും ചൂടിന്

മറുപുറം

ഇപ്പോൾ

കൊടും മഴ

എന്ന്

നിന്നെ ഓർക്കുന്ന ഒരാൾ.

ഞാൻ നിന്നെ ഓർക്കുന്നു.

ഈ മഴത്ത് തനിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരാളെ.

എത്രനാളായി കണ്ടിട്ടെന്ന്
പരിഭവിക്കുമ്പോൾ
നിന്റെ കാഴ്ചകളത്രയും
ഞാനായിരുന്നില്ലേ എന്ന്.

എത്ര നാളായൊന്ന്
മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിട്ടെന്നാകുമ്പോൾ
നീ പറഞ്ഞതത്രയും
ഞാൻ കേട്ടുവല്ലോ എന്ന്.

എത്രയായൊന്ന്
ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടെന്നതിന്‌
ഞാൻ,
നീ
തന്നെയായിരുന്നില്ലേ എന്ന്.

പിണങ്ങിയോ
എന്ന വേവലാതിയ്ക്ക്
ഇഷ്ടക്കൂടുതലല്ലേ
എന്നും നിന്നോടെന്ന്.

വീട്ടിലെന്നും കാത്തിരിക്കാൻ
നീയുണ്ടാകണമെന്നാകുമ്പോൾ
നാം
പരസ്പരം കാത്തിരിക്കുന്ന
വീടുകളല്ലേ എന്ന്.

അങ്ങനെ അങ്ങനെ.......

തനിച്ചായിപ്പോയെന്ന്
ഒരിയ്ക്കലും നീ പറയല്ലേ-
അപ്പോഴൊക്കെ
ഞാനും
ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോകുന്നു.

ഞാനുണ്ട്
നിന്റെയൊപ്പമെന്ന്
നീയറിയുമ്പോഴല്ലേ
എനിക്കും
നീ കൂട്ടുണ്ടാവുകയുള്ളൂ.